kop1

Ouders/verzorgers

Ouderzelfhulpgroepen

Ouderzelfhulpgroepen

Bent u op zoek naar meer kennis, handvatten rond het thema gehechtheid bij mensen met een verstandelijke beperking of bij mensen met een ontwikkelingsachterstand en wilt u hierover van gedachten wisselen met andere ouders of heeft u belangstelling om deel te nemen aan een oudergroep en/of samen met deskundigen of wilt u zelf ouders ondersteuning bieden en adviseren?
Voor meer informatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of via LinkedIn Atrium

  LOGA, landelijke oudervereniging gezinsproblematiek adoptie.

De doelgroep van LOGA:
1. Gezinnen met problemen rond adoptie.
2. Werkers in de geestelijke gezondheidszorg, de jeugdhulpverlening en het onderwijsMeer informatie: 


 

 LAVA van en voor adoptieouders

Adoptieouders kunnen door de bijzondere aard van hun ouderschap grote onzekerheden ervaren en met veel vragen worstelen. LAVA wil een laagdrempelige vraagbaak zijn voor (aspirant)adoptieouders. Bij problemen die met adoptie samenhangen wil LAVA de mogelijkheid van zowel directe consultatie als snelle doorverwijzingen bieden.


 Parent2Parent, voor en door ouders van kinderen met een beperking

Als je kind een handicap heeft, komt er veel op je af. Je gaat op zoek naar informatie, hoe regel je de zorg voor je kind. Steun van ervaringsdeskundige ouders die ‘jouw pad’ al een stuk gelopen hebben, is heel belangrijk. De BOSK en de Stichting Parent2Parent Nederland steunen ouders door hen te matchen met supportouders.

Meer informatie: 


 


  ZON

Bent u ouder van een zorgintensief kind, een kind met een chronische ziekte, handicap of aandoening, maar waarvoor tot op heden nog geen diagnose is gevonden? Platform ZON is hèt nieuwe medium dat ouders van chronische zieke kinderen zonder of met een ultrazeldzame aandoening verbindt, niet alleen met elkaar, maar ook met medici die graag meedenken om het leven van deze zonnetjes te verbeteren.
ZON staat voor Ziekte ONbekend, dit kan betekenen dat de ziekte van uw kind nog geen naam heeft of dat de ziekte van uw kind zo zeldzaam is dat er evenmin iets over bekend is. 

Meer informatie: 

Diverse Ouderverenigingen: zie menu: Links

 


Verstandelijk beperkt?


Verstandelijke beperking of ontwikkelingsachterstand.

Wanneer is een kind verstandelijk beperkt?
Wanneer is er bij een kind sprake van een ontwikkelingsstoornis of ontwikkelingsachterstand?

Op internet is hierover veel informatie te verkrijgen. Wij beperken ons tot korte citaten die het verschil aangeven.
De MEE schrijft op hun sites dat ontwikkelingsstoornissen stoornissen zijn in het functioneren van de hersenen. In de praktijk wordt de term ontwikkelingsstoornis gebruikt voor alle kinderen die zich niet ontwikkelen volgens het normale patroon en over wie ouders en hulpverleners zich zorgen maken. Onder deze omschrijving vallen:

  • ADHD 
  • autisme
  • leerstoornissen
  • rekenstoornissen
  • schrijfstoornissen
  • agressieve gedragsstoornissen

Wanneer wij op internet op zoek gaan naar de definitie verstandelijke beperking, dan is de meest gehanteerde en tevens ook regelmatig gewijzigde versie van het AAMR (American Association for Mental Retardation) :

  • Een verstandelijke beperking verwijst naar aanzienlijke beperkingen in het huidige functioneren. Deze beperkingen worden gekarakteriseerd door een intellect dat aantoonbaar lager is dan het gemiddelde. Tegelijkertijd is er sprake van beperkingen in twee of meer vaardigheden zoals: communicatie, zelfverzorging, wonen, werk, sociale vaardigheden, deelname aan de samenleving, zeggenschap, gezondheid en veiligheid etc.
    De verstandelijke beperking komt vóór het 18e jaar tot uiting.

In Nederland zijn naar schatting minimaal 150.000 mensen met een verstandelijke beperking (VGN). De indeling op basis van IQ en de bijbehorende percentages vermelden wij in dit overzicht met betrekking tot mensen met een verstandelijke beperking:

IQ tot 20  1 % diepe verstandelijke beperking ontwikkelingsleeftijd tot 1 jaar  

Om uw kind op juiste wijze goed te kunnen begeleiden en wanneer u vermoedt dat er sprake kan zijn van een ontwikkelingsachterstand of een verstandelijke beperking, dan adviseren wij U een deskundige te raadplegen voor het stellen van een juiste diagnose.
IQ 20 tot 35 6 % ernstige verstandelijke beperking ontwikkelingsleeftijd van
1 tot 2 jaar

IQ 35 tot 50 18 % matige verstandelijke beperking ontwikkelingsleeftijd van
2 tot 4 jaar

IQ 50 tot 70 75 % lichte verstandelijke beperking ontwikkelingsleeftijd van
4 tot 12 jaar

IQ 70 tot 85   zwakbegaafd ontwikkelingsleeftijd ruim
12 jaar

IQ 85 tot 115   gemiddelde intelligentie  

IQ 115 tot 130   boven gemiddelde
intelligentie
 

IQ 130 en meer   hoogbegaafd  

 

 

Weetje : de ontwikkelmeter
De ontwikkelmeter is bedoeld voor de pleegzorg, maar ook breder toepasbaar. (bron: SAV) Ontwikkelmeter jeugd.


Cijfers:

 

 Gewoon verstandelijk beperkt

Angelique de Laat en Ingrid Mispelblom Beyer, betrokken bij de nazorggroep Loga, zijn op zoek naar adoptie- pleegouders, die een kindje met een verstandelijke beperking in hun gezin hebben opgenomen. Onderstaand volgen twee voorbeelden, 
Wilt u reageren, dan kunt u een mail sturen naar:Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken., waarna contact met u opgenomen wordt.
Met uw informatie wordt vertrouwelijk omgegaan! 

Voorbeelden: 

Casus 1:  Jaar 1983

Het is alweer jaren geleden dat wij besloten om kinderen te willen adopteren. Mede omdat we al de nodige ervaringen opgedaan hebben door het opnemen van weekend- en vakantiekinderen in ons gezin vanaf de leeftijd van 5 jaar, besloten wij ook om oudere kinderen te adopteren. En bij voorkeur een sibling of een tribling.
Nadat de diverse papierwinkels en procedures gevolgd waren, bleek onze wens sneller in vervulling te gaan, dan wij hadden verwacht en volgde een voorstel van  drie kinderen, twee broers en een zus in de leeftijd van 1 ½, 6 en 8 jaar.  Al snel bleek dat onze dochter niet 1 ½ was, maar volgens haar paspoort  3 jaar. Er was verder weinig informatie bekend. We vroegen enige bedenktijd, welke ons moeilijk gegeven werd, maar we wel wisten te realiseren. Dergelijke grote beslissingen neem je niet zondermeer.

Vrij snel nadat we met onze kinderen  weer in Nederland waren en de kinderarts hadden bezocht, ontdekten we dat er wel meer met onze kinderen aan de hand was. Om te beginnen klopten de leeftijden niet. Deze zouden 2 jaar hoger zijn volgens de tandarts en de handbotfoto’s die we hebben laten maken. Ook de kinderarts nam het een en ander waar.
Daar alle drie ook vrij snel naar school gingen, i.v.m. de leerplichtwet, vroegen wij of de jongens  mochten beginnen op het kleuteronderwijs om hen de kans te geven weer leren kind te zijn. Vooral onze oudste zoon was een volwassen kind die veel verantwoording bij zich droeg. Het duurde ruim twee jaar voordat hij de zorg voor zijn broer aan ons wilde overdragen. Dat gebeurde heel symbolisch: “Mam, nu mag jij het doen’ en pakte hij mijn hand,  ‘Het is goed’ en bevestigde dit door hard met zijn hoofd op en neer te gaan.  
Hij is een lieve jongen, die niet van je zijde wilde wijken. Maar ook niet naar school wilde. ‘Mag ik met pap mee, naar kantoor? Ik wil liever werken’. Zijn houding naar school veranderde niet en tegen het advies van school in, ze wilden hem meer gewentijd geven, voelde dat bij ons niet goed, hebben we hem laten testen bij de toenmalige Riagg. Ons gevoel bleek juist. De basisschool was te hoog gegrepen en er volgde een verwijzing naar een speciale school.   Ook dat verliep niet goed en uiteindelijk kwam hij terecht op een ZMLK (school voor zeer moeilijke kinderen). En daar moesten we heel erg aan wennen. Ook omdat we niet goed begrepen wat er gaande was. ‘Hij ziet er zo gewoon uit. Zijn taal kwam wel moeilijk op gang, maar ja, het is tenslotte al 8 (mogelijk 10 jaar). En hij was ook best wel slim en leergierig met name wanneer het op zijn interessegebied lag:  de dieren’.  Van alles schiet er door je hoofd.

Er verstreek weer een jaar en de Riagg gaf ons de nodige handreikingen hoe we hem verder goed konden begeleiden. Tot op een dag de orthopedagoog vertelde dat we naar een andere hulpverlener worden verwezen, de MEE ( toen SPD)). ‘Waarom? Het contact verliep toch goed?’ Een duidelijk antwoord volgde niet, dan dat we het advies kregen onze zoon uit huis te plaatsen en dat wilden we niet. Bij de MEE belandden we in een nieuwe papierwinkel en vele formulieren moesten opnieuw ingevuld worden. Toen ik bij de vragen kwam die over onze zoon gingen, stond ook de vraag: Is uw zoon, debiel, imbeciel of idioot? Deze termen bestaan niet meer anno 2016, maar duidelijk zijn ze wel. Het kwartje viel en daarmee vele tranen. Ineens kwamen de antwoorden op de vele vragen en vermoedens die we hadden.  Onze zoon is gewoon verstandelijk beperkt.

Ingrid Mispelblom Beyer

  • Boek: ‘Gewoon omdat ik van jullie houd’.Te bestellen: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
  • Boek: ‘Onveilig gehecht of een hechtingstoornis. Het onderkennen van hechtingsproblematiek bij mensen met een verstandelijke beperking’( initiator).
    Download
  • Boek: 'Mam, ik ben eerlijk geweest'. Te bestellen: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
  • Meer informatie:GoedGehecht 


Casus 2: Jaar 2000

Bijna vier jaar is ons zoontje Duvan; een heerlijk, blij makend ventje uit Colombia, als we hem op 23 nov. 2000 in onze armen sluiten.  Even leven we op een roze wolk, we zijn een echt gezin. Maar in een sneltreinvaart dienen de problemen zich aan. Het leren, het praten, het mee kunnen, het lukt onze zoon van geen kanten. De logopediste is de eerste in een rij van hulpverleners. Fysiotherapie, huisarts, schoolarts, psychologen, gespecialiseerde leerkrachten, interactieve videobegeleiding, basic trust, orthopedagogen, taal- en spraaktherapeuten, het houd niet op. Soms lijkt het wat te helpen. Iedereen deed op zijn manier zijn best maar er werd niet samengewerkt. Zelf denk je het heel lang aan te kunnen; schouders eronder en doorgaan.

We weten inmiddels dat onze zoon een laag IQ heeft maar we willen er maar moeilijk aan dat zijn gedrag toch wel raar is. Publiekelijk plassen in een kinderbadje met kinderen, brandstichten in de badkamer. Zich totaal niet laten sturen. En ondertussen verliezen we de band met vrienden, buren, familieleden. De een na de ander haakt af en ze lopen met een grote boog om ons “andere” gezin heen. Verdriet verdringt vreugde. En onze zoon? Hij is even berekenend als onberekenbaar. Aandacht en aanhankelijkheid gaan naar de hoogste bieder: wie pleziertjes verzorging en kortstondige gezelligheid in het vooruitzicht stelt, daar gaat hij mee in zee. Liefde is onbekend we lijken inwisselbaar voor de buurvrouw of een toevallige voorbijganger. Het doet pijn. eerst twijfel je nog, zien we geen spoken, wat kunnen we er aan doen? Als we na drie en half jaar onze dochter van vier adopteren, weten we wel beter. Ze laat heel ander gedrag zien.
Het netwerk faalt. We voelen ons met de rug tegen de muur staan. Onmachtig, alleen als op een verlaten eiland. Dan komen we via een psycholoog in contact met MEE en die schakelen observatiecentrum De Hondsberg in. 16 aug. 2010 brengen we hem naar De Hondsberg, de verdrietigste dag uit ons leven. Een team van specialisten en maandenlange observaties leren dat er o.a. sprake is van een reactieve hechtingsstoornis en een verstandelijke beperking. De specialisten stellen vast dat een “normaal” gezinsleven er voor onze zoon niet in zit. Op dat moment is hij bijna 14 en zijn wij tien jaar verder.

Je bent in de rouw. Op dat moment en nog vele keren daarna. Rouw, terwijl er niemand dood is. Je kunt en wil er ook niet van los komen, blijft je verantwoordelijk voelen. We blijven hem in die tijd eens in de 2 weken zien en omzeilen dan de problemen. We plezieren hem, onze rol als ouder is volledig weg; we zijn meer een soort van suikeroom en suikertante geworden. Achteraf gezien hebben we tien jaar langs de rand van de afgrond gelopen. Tien jaar die we onze zoon, onszelf en de samenleving graag bespaard hadden gezien.We hebben voor Duvan naar lang zoeken een definitieve  plek gevonden. 7 jan. 2013 brengen we hem naar een open instelling met specialistische zorg en hij krijgt daar zinvol werk als bijrijder op de vrachtwagen. Eens per 2 weekenden en de feestdagen brengt hij met ons door. Het lijkt de goede kant op te gaan maar niets is minder waar. Als Duvan de leeftijd van 18 jaar bereikt is het hek van de dam en laat hij zich helemaal niet meer sturen. Wij hebben hem onder curatele gesteld om hem en onszelf te beschermen.

We kunnen er een boek over schrijven. Dat hebben we ook gedaan. Het boek “De schaduw van Duvan” met pijnlijke ervaringen, een optocht aan hulpverleners, de gebrekkige deskundigheid en een inkijk in de adoptie wereld.

Angelique de Laat

We zijn benieuwd of jullie dit verhaal of iets vergelijksbaars herkennen binnen je eigen gezin. Graag reageren naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.


Geschiedenis:
Nazorg ouders adviseren ouders Oudernetwerk OverSchatten:  2002- 2009

Het netwerk OverSchatten is helaas gestopt. Het netwerk was opgezet voor ouders en familieleden van adoptie- of pleegkinderen waarbij vermoedelijk sprake was van een ontwikkelingsachterstand of een verstandelijke beperking in combinatie met de gehechtheidsproblematiek.Het netwerk werd in eerste instantie gesteund door de Samenwerkende Ouderverenigingen en later door Philadelphia Support ( nu Sien). duo

In 1999 zijn de voorbereidingen voor de oprichting van het netwerk OverSchatten van start gegaan. De oprichting is in 2000 gerealiseerd.
Het netwerk OverSchatten gaat over mensen met een verstandelijke beperking die OverSchat en OnderSchat worden.
Een netwerk dat ging over kinderen en jong volwassenen die zichzelf OverSchatten en OnderSchatten. En.... over de mensen in hun (directe) omgeving, die hen vaak verkeerd inschatten en dús OverSchatten en ook weer OnderSchatten.
Een netwerk Over Schatten van mensen, die onze aandacht meer dan waard zijn. 

Het netwerk is oorspronkelijk opgezet voor ouders en familieleden van adoptie- en pleegkinderen met een ontwikkelingsachterstand of verstandelijke beperking in combinatie met de gehechtheid.
Al tijdens de oprichting bleek dat meer mensen zich herkenden in de problematiek en ontbreken van voldoende kennis rond de gehechtheid dan alleen de adoptie- en pleegouders. Snel breidde het netwerk zich uit. Inmiddels is bekend dat ruim 75% van de mensen met een verstandelijke beperking te maken hebben met diverse vormen van gehechtheid (Sien).  Of dit cijfer gebaseerd is op onderzoek, is niet bekend.
Dat betekent dat ook de zorginstellingen en de hulpverlening voor mensen met een verstandelijke beperking herkenning kunnen vinden in de signalen rondom de gehechtheid bij hun cliënten.

OverSchatten organiseerde jaarlijks studiedagen voor zowel ouders als hulpverleners. Deze dagen werden goed bezocht en aan de hand van de gehouden enquetes kregen we meer inzicht wat er allemaal speelde en waar aan behoefte was.
De vraag om handvatten gericht op de praktijk bleek groot bij zowel de ouders als de hulpverleners.
Dat is tot op heden nog zo en wat wij ook kunnen vaststellen via de nazorg, deze site en het contactformulier waar mensen vragen kunnen stellen.
De algemene doelstellingen van het netwerk OverSchatten waren: 

  • Belangenbehartiging en aandacht vragen voor de problemen en knelpunten 
  • Bevorderen van deskundigheid  
  • Bevorderen van onderzoek 
  • Organiseren van uitwisseling tussen ouders en familie die te maken hebben met kinderen met gehechtheidsproblematiek in combinatie met de verstandelijke beperking.

Aan de meeste doelstellingen is jarenlang gewerkt om deze trachten te realiseren en onder de aandacht te krijgen.
Ook het boek 'Onveilige hechting of hechtingstoornis' is gerealiseerd omdat er vraag aan kennis is naar de gehechtheid bij mensen met een verstandelijke beperking.
Het boek is bij verschillende opleidingen aanbevolen en verplicht studiemateriaal geworden.
Na dit boek is er nog een boek verschenen t.b.v. deze doelgroep: Signaleren van verstoord gehechtheidsgedrag.

kind11Ook is nog meer inzage verkregen wat er nog gerealiseerd moet worden inzake de kennis in de combinatie mensen met een verstandelijke beperking en de gehechtheid. 
Gezien de vele ontwikkelingen die momenteel nog gaande zijn binnen de zorg, naast de zorgvraag die deze cliënten hebben, rekenen wij erop dat u uw zorg blijft uitspreken, uw stem laat horen in het belang van uw kind en/of uw cliënt en dit ons laat weten via  ContactContact

 

 


Wonen, begeleiding, dagbesteding


Wonen, begeleiding en dagbesteding

tent

De kerngroepleden van het netwerk OverSchatten, Dorien Kloosterman (coördinator OverSchatten/ tot 2006), Piek Stor (ouder), Tine Jonker (ouder) en Anja Dijkstra (ouder) en Ingrid Mispelblom Beyer (ouder en initiator) hebben met diverse zorginstellingen gesprekken gevoerd, met het doel zorgaanbieders te interesseren voor de doelgroep van het netwerk OverSchatten en de vraag een geschikte woon- en begeleidingsvormen op te zetten voor deze doelgroep.  

Samen met TriAde en ouders uit het netwerk OverSchatten is toen een brochure geschreven, waarin de randvoorwaarden staan beschreven voor wonen, begeleiden en dagbesteding t.b.v. de doelgroep mensen met een verstandelijke beperking en gehechtheidsproblematiek.
Onderstaand staat een uittreksel vermeld. Op diverse punten zijn de voorwaarden ook weer aangepast.
Wij bevelen de richtlijnen aan als leidraad in een gesprek met uw cliënt en de ouders.

Wonen

De optimale woonomgeving zou aan de volgende voorwaarden moeten voldoen:

  • Gelegen aan de rand van een terrein van een woonvoorziening of een zorgboerderij; of een woning die staat in een prikkelarme omgeving.
  • Iedere cliënt heeft een eigen zit-slaapkamer, evt. met keukentje en een sanitaire ruimte.
  • Bij voorkeur een directe verbinding met een gemeenschappelijke ruimte; woonkamer en keuken.
  • Er wonen minimaal 3 en maximaal 6 cliënten in het huis.
  • Er is een mogelijkheid om levenslang in het huis te wonen,
  • Er is een mogelijkheid om een (huis-) dier te houden.
  • De woning ligt op reisafstand van belangrijke naasten.

Voor de cliënten die samen wonen geldt:

  • Verschillende opbouw niveau, waarvan de cliënt met de gehechtheidsproblematiek aan de bovenkant functioneert.
  • De leeftijdsopbouw mag verschillend zijn.
  • Gemengde groepen is geen bezwaar, mits de begeleiding daar voldoende voor is toegerust.
  • Bij voorkeur maximaal twee mensen met gehechteidsproblematiek in één huis/woning.
    Reden: Beperking over- belasting voor de medewerkers.

Begeleiding

  • De voorwaarden waaraan een goede medewerker zou moeten voldoen
  • De medewerker moet deskundigheid, kennis en vaardigheden hebben op het gebied van hechtingsproblematiek of daarvoor worden opgeleid.
  • De medewerker dient een zekere stevigheid en stabiliteit in de persoonlijkheid te hebben. Dit is niet aan leeftijd- en diploma gebonden.
  • De medewerker dient een professionele houding te hebben en gedrag weten te plaatsen in het referentiekader van de cliënt.
  • De medewerker moet in staat zijn vanuit een beroepshouding om te kunnen gaan met afstand en nabijheid in het contact met de cliënt.
  • De medewerker moet optimaal betrouwbaar zijn wat tot uiting moet komen in het consequent nakomen van afspraken.
  • De medewerker dient gemotiveerd te zijn om met deze cliënten te werken en bereid zijn maatschappelijke- en wetenschappelijke ontwikkelingen op dit gebied te blijven volgen en te integreren.
  • De medewerker moet duidelijk en effectief kunnen communiceren, zowel met de cliënt als met zijn naast betrokkenen, als met zijn collega’s.

Ondersteuning

  • Er is (bij voorkeur) 24-uurs zorg; wat betekent 24 uur fysieke aanwezigheid van een medewerker en/ of een goed functionerend inluistersysteem gedurende de nacht.
  • De cliënt heeft een persoonlijke begeleider en een schaduw- persoonlijke begeleider.
    NB. De persoonlijke begeleider wordt in geval van ziekte, vakantie, of vertrek direct vervangen, door de schaduw-persoonlijke begeleider.
  • Een stabiel team.
    Een team dat in staat is eensluidend en samen te werken en waarbij sprake is van empathie naar de cliënt.
  • Eventueel extra:
    Een externe vertrouwenspersoon.
    Deze communiceert met het team en de ouders/vertegenwoordigers.
    Een casemanager.
    Deze staat o.a. het team terzijde; is zakenkundig; en communiceert met alle betrokkenen.
    (NB. de communicatiedriehoek dient gesloten te blijven)

De randvoorwaarden voor medewerkers om dit te realiseren zijn:

  • Regelmatige scholing, training, coaching en intervisie van de medewerkers.
  • De medewerkers kunnen altijd een beroep kunnen doen op of een gedragskundige en/of een arts die deskundigheid heeft op het gebied van hechtingsproblematiek.

 

Dagbesteding, werk en vrije tijd.

werkDe cliënt krijgt een volledig ingevulde week met werk- of dagbesteding activiteiten aangepast aan zijn/ haar situatie, waarbij mogelijk eigen interesses een insteek kunnen zijn.

Wij geven enkele voorbeelden:

 

  • Werken in een beschermde werkomgeving; in een kleine groep waar betreffende cliënt behoort tot de meest vaardige werkers; werk wat concentratie vraagt of juist wat (kracht) inspanning vraagt. Werken met dieren en buitenwerk behoren eveneens tot de opties.
  • Mogelijkheden voor tweede kans onderwijs.
  • Voldoende ruimte voor sportactiviteiten ten behoeve van uiting lichamelijke spanningen.
  • Vergroten zelfstandigheid door het ontwikkelen en stimuleren van praktische (huishoudelijke) en sociale vaardigheden.
  • Georganiseerde vrije tijdsactiviteiten in de vorm van clubs e.d.
  • Mogelijkheden zoeken naar (actieve) passende vakanties.
  • De medewerkers van werk, dagbesteding en vrije tijdsactiviteiten dienen over kennis te beschikken wat gehechtheidsproblematiek inhoudt en hierover kunnen communiceren met alle betrokkenen. (wonen/ ouders/vertegenwoordigers e.a.).

Maatregelen 

Daar vaak ook sprake is van een (lichte tot matige verstandelijke beperking wordt deze doelgroep geconfronteerd met het volle maatschappelijke aanbod.
De cliënt zou beschermd moeten worden door:

1. bewindvoering of
2. bewindvoering en mentorschap of
3. curatele en
4. in bepaalde situaties door de BOPZ.
(dit geldt alleen voor zorginstellingen).

Voor meer informatie over bewindvoering, mentorschap en curatele, zie bijv.: www.rijksoverheid.nl 
 


Hulpverlenende instanties


Hulpverlenende instanties

 Centra voor Consultatie en Expertise (CCE)

Het CCE werkt voor mensen die langdurig complexe zorg nodig hebben en in een

uitzichtloze situatie terecht dreigen te komen. Er is vaak sprake van probleemgedrag en de kwaliteit van bestaan staat ernstig onder druk. Zorgverleners zijn vastgelopen en komen er zelf niet meer uit.

<p">Het CCE heeft een uitgebreid netwerk van deskundigen die advies op maat bieden en kunnen helpen bij de uitvoering ervan.
De kennis en ervaring uit consultaties wordt gebruikt om expertise op te bouwen en over te dragen aan zorgverleners. Er zijn drie regionale CCE’s waar door zowel cliënten als ouders als wettelijk vertegenwoordigers als zorgverleners uit de eerste en tweede lijn rechtstreeks en zonder een verwijzing een beroep op kan worden gedaan.

·    Voor meer informatie: CCE

 


 MEE

Mee is een voorziening die ondersteuning biedt aan alle mensen met een beperking, een

chronische ziekte en hun omgeving. U kunt zich bij de MEE melden zonder dat een indicatie nodig is.
Voor meer informatie: MEE


 

 

 

 Atrium

 

knel

Atrium is een hulpverlenersnetwerk bestaande uit hulpverleners en praktijkdeskundigen die zich toeleggen op de problematiek bij mensen met gehechtheidsproblematiek en waarbij sprake is van een ontwikkelingsachterstand of verstandelijke beperking.
Heeft u vragen of zoekt u hulp, dan kunnen we u in contact brengen met een van de hulpverleners van Atrium. 

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of meldt u aan bij de gesloten Atriumgroep op:
LinkedIn. 

 

 

 


hartGeschiedenis Atrium en LinkedIn groep

 

geschiedenis

Hoe is Atrium ontstaan? 


Van 1989 tot 2000 ben ik actief lid van de nazorgwerkgroep Nerva van de vereniging Wereldkinderen geweest. Via deze werkgroep kwam ik in contact met  adoptie- / en pleegouders, die achteraf een kind blijken te hebben gekregen met een grote ontwikkelingsachterstand of een verstandelijke beperking in combinatie met (vermoedens van) gehechtheidsproblematiek.
Uit de reacties van de ouders bleek ook dat zij vaak een lange weg moesten afleggen voordat zij de juiste hulpverlening vonden. Ook bleek dat ouders en kinderen meer specialistische hulp nodig hebben, welke de reguliere hulpverlening niet kon bieden. Hierdoor ontstond het plan om naast het oudernetwerk OverSchatten een hulpverlenings-netwerk op te richten, welke bestaat uit personen die zich verder willen verdiepen in de problematiek: verstandelijke beperking in combinatie met gehechtheid.


Op 15 mei 1998 bracht Lucile van Tuyll (adoption consultant) mij in contact met Joke Schroten (maatschappelijk werkster en ouder).
Op 21 juni 2000 kwamen de eerste hulpverleners bij elkaar en op 14 maart 2001 is Atrium officieel opgericht als hulpverlenings- en intervisiegroep.


LinkedIn groep.

Wij hebben besloten de kennis die wij binnen Atrium hebben opgedaan, voort te zetten door de opzet van een gesloten LinkedIngroep. 
Felicia Stoutjesdijk is de eigenaar van deze groep samen met Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Een ieder die zich met voornoemde onderwerpen bezig houdt en graag mee wil denken of hulpvragen heeft, kan een verzoek indienen om lid te worden.
Beschrijf bij je verzoek graag waarom je lid wil worden en wat je achtergrond is.
Atrium: Gehechtheid & Verstandelijke beperking